|
Marcin Rudawski – ur. 06.11.1981 r., żeglarz – Laser Standard i Laser Radial, AZS Uniwersytet Warszawski , trener Bartek Szotyński.
Przygodę z żeglarstwem rozpocząłem prawie 20 lat temu od żeglowania w klasie Optymist. Pierwszym znaczącym sukcesem było zdobycie tytułu Mistrza Polski w klasie Optymist w roku 1994. Od tego roku do końca kariery w klasie Optymist reprezentowałem Polskę na Mistrzostwach Świata i Europy.
W roku 1997 rozpocząłem ściganie w klasie Laser Radial. Łódkę tą wybrałem nie bez powodu. Zawsze chciałem by to ode mnie jako sternika, a nie od ustawienia sprzętu czy wielkości dostępnego budżetu zależały wyniki sportowe. Tylko klasa Laser daje takie możliwości, a jej przystępna cena sprawia, że wszyscy startujący mają równe szanse na zwycięstwo.
W 1998 na Mistrzostwach Świata Juniorów w Medemblik zająłem 6 miejsce. W roku 2001 już w kategorii Open w Mistrzostwach Świata Radiala byłem 6. W międzyczasie udało mi się zdobyć wiele medali z Mistrzostw Polski w klasie Laser w klasyfikacji Juniorów oraz w klasie Laser Radial zarówno w klasyfikacji Juniorów jak i Open.
Po okresie spędzonym na Laserze Radialu przyszedł czas na żeglowanie w klasie Laser Standard. Klasa ta jest znacznie bardziej wymagająca fizycznie, ale jednocześnie daje mnóstwo satysfakcji z żeglowania. Przez dwie pełne kampanie wielokrotnie stawałem na podium Mistrzostw Polski, a w roku 2004 udało mi się zdobyć tytuł Mistrza Polski. Dodatkowo, w tym samym roku, w Akademickich Mistrzostwach Świata zająłem pierwsze miejsce. Rok później nie udało mi się obronić tytułu Mistrza Świata ale Polska reprezentacja żeglarska, w której skład wchodziłem, podczas Uniwersjady w Izmirze zajęła drugie miejsce.
W latach 2006 – 2007 udało mi się uplasować na najwyższych lokatach w kilku prestiżowych imprezach Pucharu Świata. W Barcelonie byłem 3, w regatach rozgrywanych na Wyspach Kanaryjskich 2. To samo miejsce zająłem w regatach świątecznych w Palamos, a regaty w 2007 w Kadyksie wygrałem. W roku 2007 dzięki pomocy firmy LaserPOL udało mi się spędzić parę tygodni w Nowej Zelandii. W regatach Pucharu Świata w Auckland oraz później w Mistrzostwach Nowej Zelandii byłem dwukrotnie 6. W tym samym roku w Pucharze Świata w Kilonii zająłem wysokie 7 miejsce. Uwieńczeniem sezonu 2007 był start w Mistrzostwach Hiszpanii na Majorce gdzie udało mi się zwyciężyć.
Na przełomie roku 2007-2008 ciężko trenowałem z kolegami z różnych reprezentacji na zgrupowaniach na Wyspach Kanaryjskich. O mojej wysokiej formie w tamtym czasie najlepiej świadczy drugie miejsce w regatach Pucharu Świata w Miami. Jednak to nie wystarczyło do zakwalifikowania się do Igrzysk Olimpijskich w Pekinie i postanowiłem zrobić sobie przerwę od żeglowania.
Ponownie do żeglowania wróciłem w marcu 2009 roku, ale już w klasie Laser Radial. By móc z powodzeniem ścigać się na trochę mniejszym Laserze zrzuciłem parę zbędnych kilogramów, od firmy LaserPOL dostałem nową kolumnę i żagiel i już byłem gotowy do startów. W swoim pierwszym starcie w sezonie okazałem się najlepszy wśród ponad 160 startujących w regatach Pucharu Europy we włoskiej Follonice. Ze względu na kontuzje pleców miałem potem ponad dwumiesięczny rozbrat ze sportem, ale nie przeszkodziło mi to w wygraniu Mistrzostw Świata w Japonii. Tydzień później wygrałem jeszcze regaty Pucharu Europy w Pucku co razem z zawodami w Belgii, w których wystartowałem przed samym wylotem do Japonii, daje mi trzy zwycięstwa w regatach Pucharu Europy w 2009 roku oraz czyni mnie zawodnikiem niepokonanym w sezonie 2009. Muszę przyznać, że nie udałoby mi się osiągnąć tego wszystkiego bez pomocy firmy LaserPOL.
|